Chaimae en Nisrine kwamen elkaar voor het eerst tegen op MPower, toen nog het Trajectum College in Utrecht. Ze zaten bij elkaar in de klas, werden beste vriendinnen en studeerden daarna samen door op het mbo. Nu staan ze allebei voor de klas op dezelfde school waar het voor hen begon. Hun verhaal laat zien wat vmbo echt in de aanbieding heeft: praktijkervaring, een stevig fundament en een weg die precies leidt naar wat je wilt worden.
‘Ik dacht: wat ga je daarmee bereiken?’
Chaimae groeide op in Overvecht en herinnert zich nog goed hoe ze zich voelde toen ze naar het Trajectum College ging. Haar vriendinnen gingen naar de havo, naar het Gerrit Rietveld College. Zij kreeg een lager schooladvies. “Ik dacht echt: nu wordt het niks. Ik ga nooit kunnen werken. Ik had hele gekke gedachten.”
Nisrine, opgegroeid in Utrecht, herkent dat gevoel. Ook zij hoorde om zich heen dat vmbo ‘niet zo goed’ was. Maar eenmaal op school veranderde dat beeld snel. “Wat je zelf heel graag wilt, bepaalt waar je komt. Niet je opleidingsniveau. Als je doorzet, kun je écht worden wat je wilt.”
Praktijk als sterke basis
Juist die praktijk in het vmbo bleek later een groot voordeel. Chaimae deed na haar vmbo de mbo-opleiding doktersassistent op het ROC Midden-Nederland en stroomde daarna door naar de lerarenopleiding gezondheid, zorg en welzijn. Nisrine volgde een vergelijkbaar pad en combineert nu haar zorgachtergrond met lesgeven.
“Wij weten precies hoe het in de praktijk werkt,” zegt Nisrine. “Als we iets uitleggen, kunnen we vertellen hoe het er in real life aan toegaat. Ook als je van MPower naar het mbo gaat, heb je al praktijkervaring opgedaan. Dat is iets wat je minder hebt als je rechtstreeks van de havo naar het hbo gaat.” Chaimae vult aan: “Ik ben ook blij dat ik via het vmbo ben gegaan. Die basis, die praktijkervaring: die heeft iemand meestal niet die meteen naar het hbo gaat.”
Die praktijkkennis zetten ze nu direct in bij leerlingen. Door vakken als D&P krijgen leerlingen digitale vaardigheden mee, zoals werken met Excel, Word en PowerPoint. “Wij weten hoe waardevol die kennis is, omdat we het zelf hebben gebruikt op het mbo. Dat kunnen we de kinderen nu echt meegeven.”
Herinneringen aan de vmbo- schooltijd
Hoe de tijd was toen ze zelf leerling op MPower (toen Trajectum) waren? "We zaten meestalin elk lokaal een beetje achterin de klas", zegt Nisrine, die een hoek in het lokaal aanwijst. "Ik werd meestal aangesproken door leraren omdat ik veel kletste", lacht Chaimae. "Maar wat me ook nog steeds bijblijft en waar ik heel dankbaar voor ben, is hoe meneer Mansouri me altijd motiveerde. Hij gaf me altijd het gevoel dat hij trots op me was,” zegt ze. “Ook als ik hem later in de wijk tegenkwam, vroeg hij hoe het ging met mijn studie. Hij was echt als een vaderfiguur voor me, en hij is nu gewoon mijn collega!”, zegt Chaimae.
Die ervaring vormt nu hun eigen aanpak voor de klas. Ze lopen tijdens pauzes door de aula, kletsen met leerlingen, vragen hoe het buiten school gaat. “Wat een docent buiten het lokaal doet, blijft soms meer bij leerlingen hangen dan wat er in de les gebeurt,” zegt Nisrine. “Dat zien we nu zelf, omdat we het vroeger zelf hebben meegemaakt. Het zorgt echt voor positieve verbinding, dat merkten we toen ook al.”
Geen nadeel, maar een voorsprong
Dat deze twee leuke docenten ooit zelf in dezelfde schoolbanken zaten, dat weten de leerlingen ook. “We geven soms aan dat we precies weten hoe iets werkt hier, of hoe wij dat vroeger deden. En hoe wij daarna zijn gaan studeren, dat vinden veel leerlingen wel interessant. Dat geeft geloofwaardigheid,” zegt Chaimae. “Ze zien ons als bewijs dat het kan. En dat is precies de boodschap die we elke dag proberen over te brengen.”
Nisrine: “Je hoeft niet per se naar de havo of het hbo om ergens te komen. Een automonteur, een loodgieter, een doktersassistent: we hebben iedereen nodig in de maatschappij. En op het vmbo leer je al vroeg wat werken echt betekent. Dat is geen nadeel. Dat is een voorsprong.”